پرش به محتوا

سید حسین شرف‌الدین

از دانشنامه علوم انسانی

سید حسین شرف‌الدین؛ پژوهشگر حوزه علوم اجتماعی اسلامی، عضو هیئت علمی و استادتمام مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی است. حوزه‌های اصلی فعالیت علمی او شامل جامعه‌شناسی دین، نظریه اجتماعی اسلامی، مطالعات فرهنگی، رسانه و ارتباطات، سبک زندگی اسلامی و مسائل اجتماعی ایران و جهان اسلام است.

تحصیلات

سید حسین شرف‌الدین در سال ۱۳۶۲ش پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد حوزه علمیه قم شد و دوره‌های رسمی حوزوی را آغاز کرد.[۱] وی تا سال ۱۳۷۷ش به مدت حدود هشت سال دروس سطح و خارج فقه و اصول را در حوزه علمیه قم گذراند و به مرتبه سطح سوم حوزوی نائل شد.[۲] او هم‌زمان با تحصیلات حوزوی، تحصیلات دانشگاهی خود را نیز پی گرفت.[۳] او در سال‌های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹ش دوره کارشناسی الهیات و معارف اسلامی را در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی به پایان رساند و سپس در فاصله سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۷ش دوره کارشناسی ارشد پیوسته جامعه‌شناسی را در همان مؤسسه طی کرد.[۴]

شرف‌الدین همچنین موفق به اخذ کارشناسی ارشد الهیات با گرایش فلسفه و کلام از مرکز تربیت مدرس دانشگاه قم شد.[۵] وی در ادامه تحصیلات دانشگاهی، دوره دکتری فرهنگ و ارتباطات با گرایش دین و رسانه را در دانشگاه امام صادق در فاصله سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۰ش به پایان رساند.[۶]

فعالیت علمی و آموزشی

سید حسین شرف‌الدین از سال ۱۳۷۷ش به عضویت هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی درآمد و در این مؤسسه به تدریس و پژوهش اشتغال یافت.[۱] وی در حال حاضر با مرتبه استاد تمام در این مؤسسه فعالیت می‌کند.[۷]

از جمله مسئولیت‌های علمی و آموزشی او در این مرکز می‌توان به مدیریت گروه جامعه‌شناسی (از ۱۳۹۷–۱۴۰۲ش)، قائم‌مقامی گروه جامعه‌شناسی (۱۳۹۰–۱۳۹۷ش) و دبیری گروه جامعه‌شناسی در سال‌های پیشین اشاره کرد.[۸] وی همچنین در شوراهای علمی و پژوهشی مؤسسه عضویت داشته است.[۹]

شرف‌الدین دروس نظریه‌های جامعه‌شناسی، جامعه‌شناسی دین، جامعه‌شناسی ارتباطات، دین و رسانه، روش تحقیق در علوم اجتماعی و مبانی علوم انسانی اسلامی را در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری تدریس کرده است.[۱۰] او راهنمایی و مشاوره پایان‌نامه‌های متعدد در حوزه‌های جامعه‌شناسی دین، رسانه و مطالعات فرهنگی را برعهده داشته و در داوری آثار علمی و پژوهشی نیز مشارکت داشته است.[۱۱]

از دیگر مسئولیت‌های علمی وی می‌توان به مدیریت گروه فقه و رسانه در مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۱–۱۳۹۳ش) و مدیریت کارگروه «اسلام و سکولاریسم» در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم (۱۳۸۴–۱۳۸۷ش) اشاره کرد.[۱۲]

وی همچنین در شوراهای علمی نهادهایی چون پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی و مرکز تحقیقات مجلس شورای اسلامی (دفتر قم) عضویت داشته است.[۱۳]

اساتید

سید حسین شرف‌الدین در دوره تحصیلات حوزوی از محضر شماری از استادان برجسته حوزه علمیه قم بهره برد.[۱۴] از جمله استادان حوزوی وی می‌توان به آیات عظام میرزا علی‌پناه اشتهاردی، عبدالنبی وجدانی فخر، محمدتقی اعتمادی، علی پایانی، محمد فاضل لنکرانی، جعفر سبحانی، ناصر مکارم شیرازی، عبدالله جوادی آملی و حسن حسن‌زاده آملی اشاره کرد.[۱۵]

وی در دوره‌های دانشگاهی نیز از آموزش استادان حوزه فلسفه، علوم اجتماعی و ارتباطات بهره برد.[۱۶] از جمله استادان دانشگاهی او عبارت‌اند از: سید حسین احمدی، غلامرضا اعوانی، علی شریعتمداری، حسین صدیق سروستانی، محمد صدیق اورعی، کاظم معتمدنژاد، کاظم محسنیان راد، حمید مولانا، احمد پاکتچی و ناصر فکوهی.[۱۷]

آثار

کتاب‌ها

  • تحلیلی اجتماعی از صله رحم، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ اول ۱۳۷۹، چاپ دوم ۱۳۸۶.
  • تبیین جامعه‌شناسی مهریه، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، چاپ اول ۱۳۸۰، چاپ دوم ۱۳۹۱.
  • اسلام و جامعه‌شناسی خانواده، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۳، چاپ دوم ۱۳۸۵ (با همکاری حسین بستان و محمد عزیز بختیاری).
  • مبانی مردم‌شناسی دین، ترجمه برایان موریس، زلال کوثر، قم، ۱۳۸۳ (با همکاری محمد فولادی).
  • پایان‌نامه‌نویسی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۸۳ (مقاله‌های ۵ و ۷).
  • علوم اجتماعی (در مقطع سوم دبیرستان)، وزارت آموزش و پرورش، تهران، تابستان ۱۳۸۸ (با جمعی از نویسندگان).
  • مفاهیم و دیدگاه‌های نظری در حوزه حماسه سیاسی و اقتصادی، مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما، قم، ۱۳۹۲.
  • مفاهیم و دیدگاه‌های نظری در موضوع فرهنگ و اقتصاد، مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما، قم، ۱۳۹۳.
  • سرگرمی رسانه‌ای: رویکردی اسلامی-ارتباطی به سرگرمی در سیمای ملی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۹۴.
  • شاخص‌های سبک زندگی اسلامی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۹۴ (با جمعی از نویسندگان).
  • الگوی مطلوب فراغت و تفریح از دیدگاه اسلام، مؤسسه فرهنگی هنری دین و معنویت آل یاسین، قم، ۱۳۹۵.
  • مهمانی و میزبانی در سبک زندگی اسلامی، مؤسسه فرهنگی و هنری دین و معنویت آل یاسین، قم، ۱۳۹۵ (با همکاری نصرالله نظری).
  • ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، ۱۳۹۶ و 1397.[۱۸]

مقالات علمی و پژوهشی

  • تألیف و ترجمه بیش از ۸۰ مقاله در حوزه علوم اجتماعی، منتشرشده در مجلاتی از جمله معرفت، فصلنامه علوم سیاسی، کتاب زنان، شیعه‌شناسی، آینه پژوهش و…
  • برخی از مقالات مهم شامل:
    • «پویش مهاجرت در جهان سوم»، معرفت، شماره ۲.
    • «فرایند ارزیابی پایگاه اجتماعی»، معرفت، شماره ۲۱.
    • «جامعه‌شناسی دین از دیدگاه وبر»، ترجمه برایان موریس، معرفت، شماره ۳۴.
    • «کارکرد اجتماعی موجود دین»، ترجمه چارلز دیویس، معرفت، شماره ۵۶.
    • «تحلیلی ارتباطی از جایگاه کعبه معظمه»، معرفت، شماره ۱۲۷، ۱۳۸۷.
    • «نقش رسانه‌های جمعی در گسترش امر به معروف و نهی از منکر»، دو فصلنامه الهیات اجتماعی، ۱۳۸۸.
    • «فراغت و تفریح در اندیشه متفکران مسلمان»، فصلنامه معرفت فرهنگی اجتماعی، شماره ۲۶، ۱۳۹۵.
    • «راهکارهای نهادینه شدن تقوا در رفتار کاربران ایرانی شبکه‌های اجتماعی»، دو فصلنامه دین و سیاست فرهنگی، 1395.[۱۹]

مقالات ارائه‌شده در همایش‌ها

  • «سبک زندگی اهل بیت (ع) در تفریحات و اوقات فراغت»، مجموعه مقالات برگزیده همایش علمی پژوهشی سبک زندگی اهل بیت، ج۱، ۱۳۹۳.
  • «جایگاه صله رحم در سبک زندگی اهل بیت (ع)»، همان مجموعه، ج۲، ۱۳۹۳.
  • «واکاوی راهپیمایی و گردهمایی اربعین»، در کتاب مدنیت، عقلانیت و معنویت در بستر اربعین، ۱۳۹۴.
  • «فقه و ملزومات هنجاری سبک زندگی»، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، ۱۳۹۶.
  • «اخلاق فراغت»، دانشنامه اخلاق کاربردی، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ج۳، 1396.[۲۰]

جزوات و منابع درسی

تهیه و تدوین جزوات آموزشی و راهنماهای درسی در موضوعات: مبانی جامعه‌شناسی، جامعه‌شناسی دین، آسیب‌شناسی اجتماعی، قشربندی اجتماعی، دین و رسانه، تغییرات اجتماعی و سایر مباحث مرتبط با علوم اجتماعی اسلامی.[۲۱]

پانویس

  1. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  2. ↑ [1]
    [1]. «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  3. ↑ [1]
    [1]. «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  4. ↑ [1]
    [1]. «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  5. ↑ [1]
    [1]. «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  6. ↑ [1]
    [1]. «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  7. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف الدین.
  8. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  9. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  10. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  11. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  12. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  13. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  14. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  15. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  16. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  17. ↑ «زندگینامه و رزومه»، وب‌سایت اطلاع‌رسانی دکتر سید حسین شرف‌الدین.
  18. ↑ «اساتید و اعضای هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وب‌سایت مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
  19. ↑ «اساتید و اعضای هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وب‌سایت مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
  20. ↑ «اساتید و اعضای هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وب‌سایت مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
  21. ↑ «اساتید و اعضای هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وب‌سایت مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).


منابع

  • «اساتید و اعضای هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره»، وب‌سایت اساتید مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، تاریخ بازدید: 20 اردیبهشت 1405.
  • «زندگینامه و رزومه»، وب سایت اطلاع رسانی دکتر سید حسین شرف الدین، تاریخ بازدید 20 اردیبهشت 1405.