سید حسین شرفالدین: تفاوت میان نسخهها
جز added Category:رسانه و ارتباطات using HotCat |
جز added Category:علوم انسانی اسلامی using HotCat |
||
| خط ۷۵: | خط ۷۵: | ||
[[رده:علوم اجتماعی]] | [[رده:علوم اجتماعی]] | ||
[[رده:رسانه و ارتباطات]] | [[رده:رسانه و ارتباطات]] | ||
[[رده:علوم انسانی اسلامی]] | |||
نسخهٔ ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۸
سید حسین شرفالدین؛ پژوهشگر حوزه علوم اجتماعی اسلامی، عضو هیئت علمی و استادتمام مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی است. حوزههای اصلی فعالیت علمی او شامل جامعهشناسی دین، نظریه اجتماعی اسلامی، مطالعات فرهنگی، رسانه و ارتباطات، سبک زندگی اسلامی و مسائل اجتماعی ایران و جهان اسلام است.
تحصیلات
سید حسین شرفالدین در سال ۱۳۶۲ش پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد حوزه علمیه قم شد و دورههای رسمی حوزوی را آغاز کرد.[۱] وی تا سال ۱۳۷۷ش به مدت حدود هشت سال دروس سطح و خارج فقه و اصول را در حوزه علمیه قم گذراند و به مرتبه سطح سوم حوزوی نائل شد.[۲] او همزمان با تحصیلات حوزوی، تحصیلات دانشگاهی خود را نیز پی گرفت.[۳] او در سالهای ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۹ش دوره کارشناسی الهیات و معارف اسلامی را در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی به پایان رساند و سپس در فاصله سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۷ش دوره کارشناسی ارشد پیوسته جامعهشناسی را در همان مؤسسه طی کرد.[۴]
شرفالدین همچنین موفق به اخذ کارشناسی ارشد الهیات با گرایش فلسفه و کلام از مرکز تربیت مدرس دانشگاه قم شد.[۵] وی در ادامه تحصیلات دانشگاهی، دوره دکتری فرهنگ و ارتباطات با گرایش دین و رسانه را در دانشگاه امام صادق در فاصله سالهای ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۰ش به پایان رساند.[۶]
فعالیت علمی و آموزشی
سید حسین شرفالدین از سال ۱۳۷۷ش به عضویت هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی درآمد و در این مؤسسه به تدریس و پژوهش اشتغال یافت.[1] وی در حال حاضر با مرتبه استاد تمام در این مؤسسه فعالیت میکند.[۷]
از جمله مسئولیتهای علمی و آموزشی او در این مرکز میتوان به مدیریت گروه جامعهشناسی (از ۱۳۹۷-۱۴۰۲ش)، قائممقامی گروه جامعهشناسی (۱۳۹۰–۱۳۹۷ش) و دبیری گروه جامعهشناسی در سالهای پیشین اشاره کرد.[۸] وی همچنین در شوراهای علمی و پژوهشی مؤسسه عضویت داشته است.[۹]
شرفالدین دروس نظریههای جامعهشناسی، جامعهشناسی دین، جامعهشناسی ارتباطات، دین و رسانه، روش تحقیق در علوم اجتماعی و مبانی علوم انسانی اسلامی را در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری تدریس کرده است.[۱۰] او راهنمایی و مشاوره پایاننامههای متعدد در حوزههای جامعهشناسی دین، رسانه و مطالعات فرهنگی را برعهده داشته و در داوری آثار علمی و پژوهشی نیز مشارکت داشته است.[۱۱]
از دیگر مسئولیتهای علمی وی میتوان به مدیریت گروه فقه و رسانه در مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۱–۱۳۹۳ش) و مدیریت کارگروه «اسلام و سکولاریسم» در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی وابسته به دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم (۱۳۸۴–۱۳۸۷ش) اشاره کرد.[۱۲]
وی همچنین در شوراهای علمی نهادهایی چون پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی و مرکز تحقیقات مجلس شورای اسلامی (دفتر قم) عضویت داشته است.[۱۳]
اساتید
سید حسین شرفالدین در دوره تحصیلات حوزوی از محضر شماری از استادان برجسته حوزه علمیه قم بهره برد.[۱۴] از جمله استادان حوزوی وی میتوان به آیات عظام میرزا علیپناه اشتهاردی، عبدالنبی وجدانی فخر، محمدتقی اعتمادی، علی پایانی، محمد فاضل لنکرانی، جعفر سبحانی، ناصر مکارم شیرازی، عبدالله جوادی آملی و حسن حسنزاده آملی اشاره کرد.[۱۵]
وی در دورههای دانشگاهی نیز از آموزش استادان حوزه فلسفه، علوم اجتماعی و ارتباطات بهره برد.[۱۶] از جمله استادان دانشگاهی او عبارتاند از: سید حسین احمدی، غلامرضا اعوانی، علی شریعتمداری، حسین صدیق سروستانی، محمد صدیق اورعی، کاظم معتمدنژاد، کاظم محسنیان راد، حمید مولانا، احمد پاکتچی و ناصر فکوهی.[۱۷]
آثار
کتابها
- تحلیلی اجتماعی از صله رحم، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، چاپ اول 1379، چاپ دوم 1386.
- تبیین جامعهشناسی مهریه، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، چاپ اول 1380، چاپ دوم 1391.
- اسلام و جامعهشناسی خانواده، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1383، چاپ دوم 1385 (با همکاری حسین بستان و محمد عزیز بختیاری).
- مبانی مردمشناسی دین، ترجمه برايان موريس، زلال کوثر، قم، 1383 (با همکاری محمد فولادی).
- پایاننامهنویسی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، 1383 (مقالههای 5 و 7).
- علوم اجتماعی (در مقطع سوم دبیرستان)، وزارت آموزش و پرورش، تهران، تابستان 1388 (با جمعی از نویسندگان).
- مفاهیم و دیدگاههای نظری در حوزه حماسه سیاسی و اقتصادی، مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، قم، 1392.
- مفاهیم و دیدگاههای نظری در موضوع فرهنگ و اقتصاد، مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما، قم، 1393.
- سرگرمی رسانهای: رویکردی اسلامی-ارتباطی به سرگرمی در سیمای ملی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، 1394.
- شاخصهای سبک زندگی اسلامی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، 1394 (با جمعی از نویسندگان).
- الگوی مطلوب فراغت و تفریح از دیدگاه اسلام، موسسه فرهنگی هنری دین و معنویت آل یاسین، قم، 1395.
- مهمانی و میزبانی در سبک زندگی اسلامی، موسسه فرهنگی و هنری دین و معنویت آل یاسین، قم، 1395 (با همکاری نصرالله نظری).
- ارزشهای اجتماعی از منظر قرآن کریم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، تهران، 1396 و 1397.[۱۸]
مقالات علمی و پژوهشی
- تألیف و ترجمه بیش از ۸۰ مقاله در حوزه علوم اجتماعی، منتشرشده در مجلاتی از جمله معرفت، فصلنامه علوم سیاسی، کتاب زنان، شیعهشناسی، آینه پژوهش و...
- برخی از مقالات مهم شامل:
- «پویش مهاجرت در جهان سوم»، معرفت، شماره 2.
- «فرایند ارزیابی پایگاه اجتماعی»، معرفت، شماره 21.
- «جامعهشناسی دین از دیدگاه وبر»، ترجمه برايان موريس، معرفت، شماره 34.
- «کارکرد اجتماعی موجود دین»، ترجمه چارلز دیویس، معرفت، شماره 56.
- «تحلیلی ارتباطی از جایگاه کعبه معظمه»، معرفت، شماره 127، 1387.
- «نقش رسانههای جمعی در گسترش امر به معروف و نهی از منکر»، دو فصلنامه الهیات اجتماعی، 1388.
- «فراغت و تفریح در اندیشه متفکران مسلمان»، فصلنامه معرفت فرهنگی اجتماعی، شماره 26، 1395.
- «راهکارهای نهادینه شدن تقوا در رفتار کاربران ایرانی شبکههای اجتماعی»، دو فصلنامه دین و سیاست فرهنگی، 1395.[۱۹]
مقالات ارائهشده در همایشها
- «سبک زندگی اهل بیت (ع) در تفریحات و اوقات فراغت»، مجموعه مقالات برگزیـده همايش علمی پژوهشی سبك زندگی اهل بیت، ج1، 1393.
- «جایگاه صله رحم در سبک زندگی اهل بیت (ع)»، همان مجموعه، ج2، 1393.
- «واکاوی راهپیمایی و گردهمایی اربعین»، در کتاب مدنیت، عقلانیت و معنویت در بستر اربعین، 1394.
- «فقه و ملزومات هنجاری سبک زندگی»، مرکز فقهي ائمه اطهار(ع)، 1396.
- «اخلاق فراغت»، دانشنامه اخلاق کاربردی، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ج3، 1396.[۲۰]
جزوات و منابع درسی
تهیه و تدوین جزوات آموزشی و راهنماهای درسی در موضوعات: مبانی جامعهشناسی، جامعهشناسی دین، آسیبشناسی اجتماعی، قشربندی اجتماعی، دین و رسانه، تغییرات اجتماعی و سایر مباحث مرتبط با علوم اجتماعی اسلامی.[۲۱]
منابع
- ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ [1]
[1] . «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین. - ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرف الدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «زندگینامه و رزومه»، وبسایت اطلاعرسانی دکتر سید حسین شرفالدین.
- ↑ «اساتید و اعضای هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وبسایت موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
- ↑ «اساتید و اعضای هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وبسایت موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
- ↑ «اساتید و اعضای هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وبسایت موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
- ↑ «اساتید و اعضای هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، وبسایت موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).